Uit de Kerk op Ypenburg

Vrijwilligerswerk

door: ds. Attie Minnema

Vakantietijd
Op dit moment is het volop vakantie en dat is ook in de kerk te merken. In de zondagse diensten is het een stuk rustiger en ook de doordeweekse activiteiten liggen voor een groot deel stil. Even geen vergaderingen, gespreksgroepen en dergelijke. Met hoeveel plezier iedereen zich ook inzet voor het kerkenwerk, het is goed om af en toe even rust en afstand te nemen. Hoewel we geloven dat we mogen leven op de adem van God is het ook goed om af en toe even in vakantiesfeer op adem te komen.

Kerkenwerk: vrijwilligerswerk

Het meeste werk dat binnen de kerkelijke gemeente gebeurt is vrijwilligerswerk. Meestal is de predikant de enige die daarbinnen een betaalde baan heeft, daarnaast ontvangen de organisten een kleine vergoeding en heel soms (in draagkrachtige gemeenten) ook kosters/beheerders.
Op allerlei manieren zijn gemeenteleden vrijwillig actief, in de eigen gemeente, voor de eigen organisatie en ook naar buiten toe, voor de omgeving waarin men kerk is. De manier waarop is daarbij uiteraard afhankelijk van de sociale omgeving waarin de kerk staat en de gemeente leeft.
Deze inzet voor de samenleving is als opdracht onlosmakelijke verbonden met kerk-zijn, de kerk is er niet in de eerste plaats voor zichzelf en de eigen leden maar voor de wereld en de samenleving waarin zij bestaat.

Maatschappelijke betekenis
Enkele dagen geleden verscheen van een onderzoekbureau het rapport, ‘Tel uw zegeningen’, waaruit blijkt dat de kerken allerlei activiteiten ontplooien die omgerekend jaarlijks miljoenen euro’s waard zouden zijn. (voor de stad Rotterdam alleen al 120 miljoen euro.) Dan gaat het over activiteiten als ziekenbezoek, hulp bij rouwverwerking, kleding inzamelen en verdelen, noodhulpverlening, hulp aan dak-en thuislozen, immigranten en vluchtelingen en zelfs huiswerkbegeleiding.
In de jaren 60 heeft de staat, met de Algemene Bijstandswet, de armenzorg van de kerk overgenomen. Dat was een goede zaak, voortaan kon, wie dat nodig had, met recht aanspraak maken op bijstand, i.p.v. een gunst van de kerk of een andere vrijwilligersorganisatie te moeten ontvangen.
Toch is er nog genoeg te doen overgebleven voor de kerk, ja zelfs constateren de kerken een toenemende vraag naar (materiële) hulp. De kerken hebben dus, ook vandaag de dag nog, een belangrijke maatschappelijke betekenis.

Breder

Natuurlijk (en gelukkig) is het vrijwilligerswerk in ons land niet beperkt tot kerkleden. Ook buiten de kerk gebeurt op allerlei manieren veel goed vrijwilligerswerk. Denk aan de vele verenigingen waar volwassenen, jongeren en kinderen veel plezier beleven, de sportclubs, aan de mantelzorg. In totaal 44 % van alle volwassenen doen op één of andere manier aan vrijwilligerswerk. En de cijfers laten zien dat ook steeds meer allochtonen daarin mee werken.

Hoopvol
Soms kun je weleens wat somber zijn over het groeiend individualisme in onze samenleving, maar bovenstaande feiten en cijfers geven daaraan tegenwicht en een meer hoopvol gevoel. Blijkbaar zijn er nog heel wat mensen, in en buiten de kerk, die het begrip naastenliefde en medemenselijkheid invulling willen geven. Gelukkig maar, want zonder al die vrijwilligers kunnen we de kerk en ook de samenleving niet op een goede manier gaande houden.

Uit de Kerk op Ypenburg

Gelovig sportief?

door: ds. Attie Minnema

EK Voetbal
Het EK voetbal is in volle gang, het Nederlands elftal is veelbelovend begonnen met een overwinning op Italië en Frankrijk. En we hopen uiteraard de finale te halen.
Goede techniek, inzet, teamgeest en natuurlijk een goede tactiek van de bondscoach zijn de basis voor het succes van Oranje. Plus natuurlijk niet te vergeten : de steun van het Oranjelegioen als twaalfde man.
Religie in de sport
Steeds meer zie je in en rond  de wedstrijden spelers die op één of andere manier blijk geven van hun geloof. Spelers slaan een kruisje bij het betreden van het voetbalveld, na een goal en zelfs na een gemiste kans. Andere spelers gaan voor de wedstrijd zichtbaar in gebed (de Brazilianen doen het zelfs met het hele team) of zenden na een gescoorde goal een blik en / of een gebed naar boven.
Modegril?
Religie op het voetbalveld werd zelfs besproken in het programma Sportzomer waar Andries Knevel te gast was. Knevel vond het wel mooi, steeds meer spelers die uitkomen voor hun geloof. Voormalig doelman Waterreus vond het meer een modegril, als er één mee begint volgen er steeds meer.
Nu zal het wel iets meer zijn dan een modegril, de spelers die op een dergelijke manier hun geloof uiten zullen dat echt wel menen in die zin dat ze daadwerkelijk gelovig zijn. Tegelijk is de mens een wezen dat graag imiteert en als we de één iets zien doen hebben we al gauw de neiging dat na te doen als het aansluit bij onze gedachten en ideeën. Met onze drang tot uniek zijn sluiten we ons al gauw bij een groep die op dezelfde manier als wij uniek willen zijn.
Youp van’t Hek, ook aanwezig in het programma was eigenlijk de enige die een inhoudelijke opmerking maakte bij het onderwerp: ‘God zal toch niet iets met die goal te maken hebben?’
Want ook al zijn deze geloofsuitingen geen modegril, de vraag of het ‘mooi’ is zoals Knevel vond hangt natuurlijk wel af van wat deze spelers er mee uit willen drukken.
(Bij)geloof?
God als 13e speler? Die je mag vragen, dan wel moet danken voor de overwinning? Ik denk niet dat je daarmee uitkomt. Een Poolse bisschop heeft geweigerd te bidden voor een goed toernooi voor het Poolse elftal. “Als we dat gaan doen en iedereen doet dat, dan wordt het een saai toernooi want God zou steeds een gelijk spel moeten geven. En dat willen we natuurlijk ook niet”.
De gebroeders van der Kerkhof aten altijd een boterham met pindakaas voor de wedstrijd. Spelers hebben een bepaalde volgorde in het aantrekken van het voetbaltenue, willen altijd als eerste of juist als laatste het veld opgaan, de bal of de doelpalen kussen. Net als bij een kruisje slaan of een gebed voor de wedstrijd is er natuurlijk niets mis met dergelijks rituelen. Ze kunnen een speler wel zelfvertrouwen geven en als je gelooft door een bepaalde handeling beter te spelen, gebeurt dat vaak ook.
Met dat geloof in zichzelf als team zou het Nederlands Elftal best wel eens europees kampioen kunnen worden.

 

Uit de Kerk op Ypenburg

Sportief (en) gelovig.

door: ds. Attie Minnema

EK voetbal

Het is bijna zover: het Europees Kampioenschap voetbal begint. Als voetballiefhebber (en ervaringsdeskundige) kijk ik er naar uit. En zoals zoveel ‘deskundigen’ doe ik natuurlijk mee in de voorbeschouwingen: “Zware poule, ’t zal moeilijk worden, maar als we daar doorheen komen, is alles mogelijk.  Maar ja, de defensie, zwakke plek. Als ze maar niet onnodig punten verspelen”.

Kirche ‘08

Net als 2 jaar geleden met de wereldkampioenschappen in Duitsland spelen ook nu de kerken in Zwitserland en Oostenrijk in op het voetbalgebeuren in hun landen. Het motto daarbij is: Kerk 08 – aan de bal sinds 2008 jaar.
Rond de openingswedstrijd en de finale wordt een oecumenische kerkdienst gehouden,  duizenden vrijwilligers gaan met folders de straat op, bieden gesprekken aan en eventueel (praktische) hulp, aan de vele supporters die de steden zullen bevolken.
Politie en andere hulpverleners hebben in een mis de zegen ontvangen voor hun werk tijdens het voetbaltoernooi. En ook de Paus heeft zijn zegen gegeven over het voetbalgebeuren en daarbij de wens uitgesproken dat het voetbaltoernooi een vredige strijd zal zijn en in het teken zal staan van fairness en toenadering tussen de volken.

Verzoening

Hoewel we helaas moeten toegeven dat er ook veel negatieve kanten aan het voetbal kleven, mag je  zeggen dat voetbal, en sport in het algemeen, verbroedert (en verzustert). Sport brengt mensen samen uit allerlei verschillende bevolkingsgroepen en (bij internationale evenementen) uit verschillende landen. Bij sport ontmoeten allerlei mensen elkaar en dit kan het begrip voor elkaar doen groeien.
Je zou kunnen zeggen dat geloof en sport (deels) hetzelfde doel nastreven: leren om sportief en volgens de regels met elkaar te leven/spelen zo dat iedereen mee kan doen en van het leven/spel kan genieten. Verschillen vallen weg, behalve uiteraard de kleuren van je team maar in sporttenue is iedereen gelijk.

Paulus

Ook Paulus schrijft al over sport. “Oefening van het lichaam heeft wel enig nut”, schrijft hij in 1 Timotheüs 4: 8, maar daarbij is het nut van een vroom leven grenzeloos. Paulus is dus niet tegen sport, hij geeft er geen waardeoordeel aan en gebruikt zelfs beelden uit de sport om zijn geestelijke lessen te illustreren. Bijvoorbeeld het beeld van de hardloper die op weg is naar de finish. Een christen loopt een geestelijke marathon, niet voor de erekrans maar voor het onvergankelijke.

Ook op zondag?

Verschillende wedstrijden van de EK worden op zondag gespeeld, o.a. de finale die we natuurlijk wel hopen te halen als Nederland.
Sommigen van ons zijn opgevoed met de regel dat je op zondag niet mag sporten. Niet voetballen, niet naar het zwembad (als het al open was in het dorp) enz. Daarin is veel veranderd. Iedereen mag daarin nu een eigen keuze maken zonder dat je erop aangekeken wordt.
Met plezier denk ik aan de ouderling uit mijn eerste gemeente waar ik predikant was. Hij zat trouw iedere zondagochtend in de kerk zal en zong dan uit volle borst, maar ging dan ook ’s middags wel naar ‘zijn’ Feyenoord. Hij o.a. gaf mij daarmee de ruimte om op zondagmiddag (met de organist) een partijtje te tennissen op de tennisbaan in het dorp.

 

 

Uit de Kerk op Ypenburg

Kerk-School viering

door: ds. Attie Minnema

Kerk-schooldienst

Regelmatig vieren we als kerk een dienst samen met één van de protestantse scholen van Ypenburg.
Het doel van deze school-kerkdiensten is om kinderen te laten kennismaken met de kerk, hen op hun eigen manier hun geloof laten beleven en uitdragen binnen de vieringen van de gemeente en zo de overige gemeenteleden kennis laten maken met de manier waarop kinderen op school hun geloof beleven.
Het thema van de school-kerkdienst wordt samen met de leerkrachten van de betreffende groepen uitgekozen en in de week voor de kerkdiensten door de leerkrachten en de voorbereid.

Kennismaken

In de week voor de kerkdienst ga ik als dominee ook alvast kennismaken in de groepen die meedoen in de kerkdienst. Ik vertel wie ik ben, ik heb mijn toga ( “jurk”) en één van de gekleurde stola’s (“dat lijkt wel een sjaal”) meegenomen en laat zien hoe ik die voor de kerkdienst aantrek.
Ik vraag de kinderen of ze weten wat een dominee zoal doet en wat er in een kerkdienst allemaal gebeurt. Het beeld wat dan blijkt te leven is vooral dat de dominee veel in de bijbel leest en daarvan vertelt en dat in kerkdiensten wordt gezongen, gebeden, uit de bijbel gelezen en ……. gedoopt. Dat laatste, dopen, is natuurlijk erg aansprekend, maar als ik vertel wat een dominee nog meer doet, vergaderen, bij mensen op bezoek en soms ook huwelijksdiensten of begrafenisdiensten leidt, komen vaak ook al gauw verhalen over overleden familieleden of mensen uit hun omgeving. Ook dood is een onderwerp dat bij kinderen soms erg blijkt te leven.

Vragen

Natuurlijk mogen de kinderen ook altijd vragen stellen. Dat levert soms erg verrassende en leuke vragen op: Mag een dominee getrouwd zijn? Wat verdient een dominee? (vraag op een middelbare school) Dat de dominee ook een vrouw kan zijn blijkt eigenlijk nooit meer een vreemde of onbekende gedachte te zijn (gelukkig maar!).

A.s. zondag

Komende zondag is er weer een dienst samen met de kinderen van de groepen 3 van de basisschool De Vlieger. Als het goed is hebben de kinderen de liedjes alvast geoefend, allerlei versieringen voor de kerkzaal gemaakt, voorbeden bedacht om zelf in de dienst te lezen. En in de dienst helpen ze bij het collecteren en de juffen lezen de verhalen voor, een bijbelverhaal en een spiegelverhaal met afbeeldingen die we laten zien via de beamer, afbeeldingen die de kinderen ook weer voor een deel zelf hebben getekend.
Het wordt vast weer een gezellige en feestelijke kerkdienst!

 

Uit de Kerk op Ypenburg

Pinksteren

door: ds. Attie Minnema

Hemelvaart

Ik kan me voorstellen dat voor niet kerkelijke en niet gelovige mensen het Pinksterfeest toch wel het meest moeilijk te begrijpen feest is. Hemelvaart is ook niet gemakkelijk, maar dan kun je in de naam er nog iets van horen en raden: er is iemand naar de hemel gevaren. Al is over dat eenvoudige zinnetje ook heel wat uit te leggen: Wie dan? Hoe dan? Waarheen dan? 
Uit de bijbelse evangelieverhalen van vooral Lucas horen we dat 40 dagen na zijn opstanding Jezus definitief zijn leerlingen verlaat en opgenomen wordt in de hemel. De tekening van Jezus die op een wolk naar boven, naar de hemel wordt getild is misschien een wat al te letterlijke afbeelding daarbij. Een verbeelding die ook niet uitdrukt waar het verhaal om gaat. Het gaat er niet om dat we naar de hemel blijven staren.
Hemelvaart is het verhaal van ‘op eigen benen staan’ zou je kunnen zeggen. Niet meer aan de hand van Jezus en in zijn schaduw kunnen zijn volgelingen hun weg gaan, maar vanaf nu is het aan hen, de leerlingen van Jezus om zijn boodschap verder te vertellen. Een verhaal en kerkelijke feestdag die moderne mondige gelovigen zou moeten aanspreken.

Pinksteren

Maar dan, 10 dagen later, vieren we het Pinksterfeest, 50 dagen na Pasen dus en wat moeten en kunnen we daar dan mee?
Oorspronkelijk is Pinksteren een joods oogstfeest waarop ook gave van de wet van God, de Tien geboden, wordt gevierd. Op dat joodse Pinksterfeest in Jeruzalem gebeurt bij de volgelingen van Jezus, 10 dagen na zijn afscheid van hen, iets bijzonders. Ze worden enthousiast, raken in vuur en vlam van de boodschap van Jezus. Of, in Bijbelse beelden, als een wind komt de Geest van God in hen en over hen, en vol geestdrift vertellen ze over Jezus, zijn leven en zijn boodschap. En vanaf dat moment ervaren ze de geestkracht van God om de wereld in te trekken en de boodschap van Jezus verder te vertellen.

Heilige Geest

Het is een moeilijk en ongrijpbaar begrip, de Heilige Geest. Niet te zien, soms is er iets van te merken. Op allerlei manieren kun je proberen de Heilige Geest ‘uit te leggen’. Het is als de lucht in een ballon, of als elektriciteit die een lamp doet branden, als de wind die een vlag laat wapperen. De lucht, de elektriciteit, de wind zie je niet, maar wel het effect ervan: de beweging, het licht, de ballon die bol wordt.
Zo is het ook met de Heilige Geest, niet te zien, niet vast te pakken, maar als het goed is, is het effect wel te merken en te zien. Mensen die in beweging komen om het verhaal van Jezus verder te vertellen en waar te maken in hun leven, mensen die enthousiast, geestdriftig en geestkrachtig leven in en vanuit de liefde van God, zoals Jezus dat heeft voorgedaan.

Een geestig Pinksteren toegewenst!

Uit de Kerk op Ypenburg

Zichtbaarheid

door: ds. Attie Minnema

Waar is……?

Het kerkgebouw van onze gemeente is nu zo’n 5, 6 maanden in gebruik en, naast de kerkdiensten, hebben er al verschillende activiteiten plaatsgevonden en niet alleen voor gemeenteleden. In de maand december zijn, vanwege de schoolkerstvieringen, de kerstmarkt en de verschillende kerstvierignen al heel wat ypenburgers in het kerkgebouw geweest.
Toch weet nog niet iedereen dat de kerk als gebouw er is of waar ‘De Toevlucht’ zich bevindt.
Vorige week zaterdag, 6 april, werd in het kerkgebouw de jaarlijkse bazaar t.b.v. het kerknieuwbouwfonds gehouden. Altijd een gezellige dag waarop ook veel niet-gemeenteleden langs de verschillende kramen lopen om te kijken of er iets voor hen te vinden is. Boeken, snuisterijen, speelgoed en het rad van avontuur hebben weer een aantal euro’s opgebracht waarmee het tekort kerknieuwbouw weer wat kleiner is gemaakt.
Dit jaar was de bazaar voor het eerste in De Toevlucht. Maar ook nu bleek dat nog niet iedereen op zoek naar de bazaar wist waar De Toevlucht is. Gelukkig zijn er altijd gemeenteleden en anderen bereid om even de richting te wijzen.

Zichtbare naam

Maar voortaan kan iedereen De Toevlucht vinden. Sinds een aantal dagen staat de naam aan de buitenkant van het gebouw vermeld en wel op de waterbak aan de zijde Bleriotlaan. Er vlak langs lopend zou je het nog over het hoofd kunnen zien, maar ieder die voor het stoplicht staat te wachten of met de tram uit de richting van Rijswijk komt (en aan de rechterzijde voor het raam zit) kan de naam zien staan. Hopelijk werkt deze zichtbare naam er aan mee dat het kerkgebouw De Toevlucht bij steeds meer Ypenburgers bekend wordt.

Categoriën

Op een aantal bruggen in Ypenburg zijn als kunstwerk door Milou van Ham woorden aangebracht, tientallen woorden passend binnen de categorieën kleur, tijd, liefde en detail. Woorden als ‘betovering, eigeel, contour, wanneer’. In een andere stijl maar toch ook weer een beetje met die vormgeving in gedachten is de naam van de kerk aangebracht op de waterbak bij de kerk. Als een heel eigen categorie: vanuit de geschiedenis van het vliegveld Ypenburg, in het appartementencomplex ‘de Vliegenier’ hebben we iets willen zeggen over de functie en de plaats waarvan we hopen dat de kerk die zal kunnen innemen in Ypenburg. En wie weet ook een ‘brugfunctie’ zal kunnen innemen tussen de verschillende bewoners van Ypenburg.

Daar is de kerk!

Af en toe klinkt nog weleens de opmerking dat de kerk toch niet erg zichtbaar is, ondanks het kruis bij de ingang, de glazen wand en de gekleurde ramen. Nu is er in ieder geval weer een stukje zichtbaarheid aan toegevoegd. Hopelijk helpt dat, voor wie dat wil, om de kerk De Toevlucht te vinden.

Volgende kerkdienst

Eerstvolgende kerkdienst is op
Zon 21 Oktober om 10:00 uur in De Toevlucht

Informatie bij deze dienst:


Voorganger: Ds.A.Minnema
Ouderling van dienst: Astrid Driesprong