Uit de kerk op Ypenburg

 

Curling?

 

door ds. Attie Minnema

 

De eerste aflevering van de nieuwe serie van De Luizenmoeder is weer door veel mensen bekeken. Vooral de herkenbaarheid van de type ouders die erin voorbijkomen spreekt aan, al vinden we waarschijnlijk dat het dan vooral gaat over andere ouders dan wijzelf.

Juf Ank heeft meteen in de eerste aflevering weer een prachtig nieuw en treffend beeld voor de goedbedoelende, maar volgens juf Ank soms o zo lastige, ouders bedacht: curlingouders. Ouders die alle obstakels voor hun kinderen op hun nog jonge levensweg proberen weg te poetsen. Genoemd naar de, in Nederland niet zo grote, sport Curling, waarbij enkele leden van het team op het ijs proberen de route van de curlingschijf zo glad mogelijk te vegen zodat de schijf geen hindernissen tegenkomt en zo weinig mogelijk wrijving ondervindt.

Natuurlijk is het goed en liefdevol bedoeld van deze ouders maar naast de vraag of het mogelijk is om je kind voor allerlei kleine en grote tegenslagen te behoeden, moet je je afvragen of dat verstandig en goed is.

 

Natuurlijk hoop je dat het leven, en vooral dat van je kind, zo rimpelloos mogelijk verloopt. Maar je weet dat het zo voor de meeste kinderen en volwassenen niet zo gaat. En daarom is het belangrijk dat je als mens leert met tegenslag om te gaan. Hopelijk als kind met kleine tegenslagen en teleurstellingen: je favoriete speelgoed dat kapot gaan, ruzie met je beste vriendje of vriendinnetje, dat een leuk uitje niet door kan gaan, dat je een zere knie valt, of dat soort kleine pijnlijke gebeurtenissen (die overigens heel groot kunnen voelen). Door ervaring daarmee leer je er mee om te gaan dat niet alles mee zit en goed gaat in het leven. Zo leer je het leven, met vallen en daarna weer op te staan.

‘Zonder wrijving geen glans’ zegt het spreekwoord : tegenslag of tegenstand kan helpen om wijzer en sterker te worden. Iedere sporter kan daar over mee praten. Wetenschappers leren vaak het meest van experimenten die mislukken.

 

Onze tijd lijkt een tijd te zijn waarin we elkaar voortdurend willen laten zien hoe  perfect en succesvol ons leven is. Facebook getuigt ervan hoe druk we daarmee zijn. Terwijl we tegelijk weten dat er natuurlijk ook andere kanten aan het leven zijn, minder leuke en minder geslaagde dagen, mislukte relaties en verkeerde keuzes die we maken. Dat is lang niet altijd leuk, maar in plaats van die tegenslagen weg te stoppen en zo snel mogelijk te vergeten alsof ze niet gebeurd zijn, is het beter om ze te doorleven en ervan te leren.

 

Het is een oude Bijbelse gedachte dat je het beloofde land bereikt door de woestijn heen. Waarbij de woestijn het beeld is van de levensweg van een mens, een weg waarop het soms akelig kaal en doods kan voelen. Maar als dat je weg is en je daar doorheen durft en wilt gaan, zul je uitkomen in het beloofde land, het goede leven. In kerk en geloof leven we vanuit het vertrouwen dat in woestijntijden God nabij is, waarin de opdracht voor ons ligt om er daarin ook elkaar te zijn en elkaar te steunen en mee te leven.  Aandacht en zorg voor elkaar kunnen helpen om na tegenslag weer op te staan en het leven weer beter aan te kunnen. Dat is één van de belangrijke dingen die je als ouders je kinderen kunt leren en meegeven. En uiteraard ook als volwassenen elkaar kunt geven.

 

www.kerkopypenburg.nl

Facebook Wijkgemeente De Toevlucht

Volgende kerkdienst

Eerstvolgende kerkdienst is op
Zon 24 Februari om 10:00 uur in De Toevlucht

Informatie bij deze dienst:
Lezingen Ester 8:3-8, 9: 1-23 en Lucas 6: 27-38.

Voorganger: Ds. R. Stigter
Ouderling van dienst: Jonathan Heiner