Evangelielezing Marcus 8: 22 – 26

  

Twee weken geleden ging het over horen, n.a.v. de genezing van de doofstomme man.

Vandaag gaat het over zien in het verhaal over de genezing van de blinde man.

Die beide verhalen moeten wel met elkaar te maken hebben.

Want daartussen hebben we vorige week gelezen hoe na de tweede keer delen van broden en vissen, en na het gebrek aan vertrouwen van de leerlingen, Jezus hen verwijt:

‘Jullie hebben ogen maar zien niet, jullie hebben oren maar oren niet’.

En daaromheen dus deze beide genezingsverhalen, genezing van doofheid en blind zijn.

 

Zintuigen spelen vandaag sowieso een belangrijke rol:

zien en horen, - zintuigen die eigenlijk altijd wel een rol spelen in een kerkdienst :

elkaar zien, de dominee zien, zien wat er gebeurt in de viering, de beamerafbeeldingen, de kaarsen, de kleuren.

En horen – luisteren naar de Bijbel, naar de dominee of anderen die aan het woord komen, naar de preek, horen naar de muziek, naar elkaar bij het zingen

In protestantse kerkdiensten is het horen altijd belangrijk geweest, het Woord, Gods Woord  staat centraal en het Woord moet gehoord worden.

En daarbij de preek met uitleg van dat Woord en over de inhoud van het geloof.

 

De zintuigen voelen, proeven en ruiken krijgen in onze protestantse vieringen minder aandacht dan bijv. in de katholieke kerk, waar je soms wierook kunt ruiken.

Waar het avondmaal, de eucharistie, wekelijks wordt gevierd, brood en wijn ontvangen, voelen en proeven als voorproefje van de maaltijd van Gods Koninkrijk.

Avondmaal als zichtbaar én tastbaar teken van het evangelie, van Jezus’ leven, gegeven en gedeeld om ons het leven te geven en te leren.

 

Op het eerste gehoor lijkt het in ons verhaal van vanmorgen vooral over ‘zien’ te gaan.

Zoals de genezing van de doofstomme vooral over horen leek te gaan.

Maar de manier waarop Jezus hen geneest is heel lichamelijk, tastbaar.

Zowel de doofstomme man als de blinde man worden door Jezus aangeraakt.

Bij de hand genomen, de oren, ogen, de tong aangeraakt, handen op de ogen gelegd tot twee keer toe.

Aanraking, heel concreet en dichtbij.

Zoals wij dat in de liturgie ook kennen in de zegen,

bij doop of belijdenis, huwelijk of bevestiging als ambtsdrager en symbolisch in het handgebaar bij de zegen aan het eind van de kerkdienst.

En straks bij het avondmaal in de vredegroet.

Zegenend elkaar aanraken.

Aanraking, ervaren en voelen, dat wat dieper gaat dan alleen huid op huid.

dat je laat weten dat je gezien en gekend bent als mens,

dat je er mag zijn en erbij hoort,

dat je je aangeraakt mag weten door Gods liefdevolle nabijheid en trouw.

 

Zo krijgen steeds meer al onze zintuigen een plaats in onze geloofsbeleving.

Horen van het Woord, het zien van elkaar.

Maar ook het voelen en proeven, zoals straks brood en wijn.

Voelen en ervaren van de gemeenschap als liefdevolle verbondenheid met God en met elkaar en met de wereld, mensen om ons heen.

Al onze zintuigen doen mee om in dat alles de diepere laag, de betekenis van geloof en geloven, van God voor ons leven te ontdekken.

 

We horen en zien dat ook in ons verhaal van vanmorgen, de genezing van de blinde man.

Een genezing die niet alleen heel lichamelijk is maar ook, heel opvallend, in twee stappen gaat.

Jezus neemt de man bij hand en brengt hem buiten het dorp.

Weg van de plek van vastgeroeste beelden, waar anderen hem, - en misschien ook de man zichzelf, -

alleen nog maar zien als ‘die blinde’, de gehandicapte, die niet goed mee kan doen in het leven, die hulp nodig heeft.

Beelden, hoe men je ziet, hoe je jezelf ziet, kunnen je soms vasthouden, gevangen houden, en belemmeren om te veranderen, om anders te doen en te worden.

Daarvoor moet je soms zelfs weggaan, ruimte zoeken, ruimte om jezelf te worden.

 

Jezus doet wat speeksel op de ogen van de man, zoals bij de doofstomme man Jezus met speeksel zijn tong aanraakte.

Dat klinkt ons vreemd en onhygiënisch in de oren.

Maar in die tijd, zowel in de joodse als griekse en romeinse denkwijze, schreef men helende krachten toe aan speeksel.

Met name het speeksel van een heilige man zou genezingskracht hebben.

Net zoals door handoplegging werd door speeksel goddelijke genezingskracht doorgegeven.

En is dat eigenlijk wel zo vreemd?
Hoeveel moeders en vaders geven niet een kusje op de zere knie en dan is het toch ook vaak meteen over?

 

 

In twee stappen wordt de blinde man genezen, wordt hij ziende.

Leert hij zien, zoals de leerlingen van Jezus die wel ogen en oren hebben ook moeten leren zien en horen.

Daarin gaat het over meer dan registreren welke geluiden er klinken, meer dan registreren wat er voor je of om je heen is of gebeurt.

Zoals de man bomen ziet wandelen en concludeert dat dat dan wel mensen zullen zijn.

Het gaat in gelovig horen en zien om een diepere laag.

Over de betekenis van wat je hoort of ziet.

Zoals de man helder gaat ziet, het voor hem tot betekenis wordt wat hij ziet.

 

Direct na ons verhaal van vanmorgen vraagt Jezus aan zijn leerlingen: ‘Wie zeggen de mensen dat ik ben?

En ook: ‘wie ben ik volgens jullie?’.

En daarna zegt Jezus voor de eerste keer dat hij zal lijden en gedood zal worden om drie dagen later op te staan.

Het gaat in deze reeks verhalen over zien, inzicht in wie Jezus is, wat de betekenis is van Jezus z’n weg en leven:

Brood en leven delen, genezen en helen.

Dat is wat de leerlingen steeds meer moeten leren zien.

Daarom doet Jezus de tekenen van genezen tot horen en zien en brood en vissen delen.

Daarom vertellen ook wij steeds weer deze verhalen, om die boodschap te horen, om dat te leren zien,

En je daardoor te laten aanraken, voelen en ervaren om erdoor te veranderen,

te groeien in geloof en eruit te leven.

 

Als wij straks brood breken en wijn schenken, brood ontvangen en wijn drinken,

ervan ontvangen en proeven,

ook dan gaat het over meer dan wat voor ogen is, meer dan brood en wijn alleen.

Daarin kunnen we herkennen wie Jezus is.

Hoe Jezus zijn leven heeft gegeven en gedeeld met mensen.

Dat teken, brood en wijn, mogen we breken en delen, ontvangen, proeven,

daarin aangeraakt worden, heel concreet.

Mogen we delen om ook zelf weer te delen met anderen: brood en wijn, leven en liefde.

Om zo elkaar de boodschap van Gods liefde en heil te laten zien en horen, voelen en ervaren.

 

 

Volgende kerkdienst

Eerstvolgende kerkdienst is op
Zon 25 November om 10:00 uur in De Toevlucht

Informatie bij deze dienst:

Laatste zondag kerkelijk jaar
Dienst van Schrift en Tafel

Voorganger: Ds. A. Minnema
Ouderling van dienst: Ada vd Ster