Dienst bevestiging ambtsdragers

Lezing Romeinen 12: 4 – 18,



De gebruikelijk lezing voor deze Kana zondag is natuurlijk over de bruiloft te Kana, waar Jezus water in wijn verandert.

Deze lezing is al heel vaak aan de orde geweest bij bevestiging ambtsdragers.

Daarom voor vandaag gekozen voor één van de andere lezingen op het leesrooster voor vandaag: de lezing uit Romeinen 12.

Met de aanwijzingen van Paulus voor een leven volgens Gods wil en over de verschillende gaven die ons als delen van het lichaam van Christus zijn geschonken.

De gaven van profeteren, onderwijzen, troosten, barmhartig zijn, leiding geven.

Dat is prachtig toepasselijk voor deze viering met bevestiging ambtsdragers.

 

Maar, we mogen de woorden van Paulus daar niet te snel toe beperken, alsof ze alleen voor de ambtsdragers gelden.

In de gemeente in Rome waar Paulus deze brief aan schrijft was in die tijd nog geen sprake van ambten zoals die later wel worden benoemd en zoals wij die kennen.

Er was wel al een verdeling van taken, maar de woorden van Paulus gelden voor alle leden van die jonge geloofsgemeenschap.

De oproep om te leven vanuit het geloof, het geloof in de vernieuwing van het leven en van de wereld, vernieuwing die doorgebroken is in Christus.

De oproep om zo te leven dat de gelovigen teken zijn van dit nieuwe leven.

Dat het zichtbaar wordt in hun leven, in hun doen en laten, hun omgaan met elkaar.

 

En hoewel Paulus schrijft voor de hele specifieke situatie van de gemeente in Rome, kunnen wij ons zijn woorden ook ter harte nemen.

Niet alleen de ambtsdragers, maar wij allemaal als gelovigen, als mensen die zich noemen naar Christus.

 

En blijkbaar zijn het ook wel aansprekende woorden van Paulus.

Want een aantal van deze woorden van Paulus is de afgelopen jaren meeerdere keren door doopouders gekozen als dooptekst voor hun kind.

Vooral de woorden:

‘Houdt vast aan het goede’

‘Wees blij met wie blij zijn, heb verdriet met wie verdriet heeft’

‘Stel alles in het werk om met alle mensen in vrede te leven’

‘Overwin het kwade door het goede’.

Prachtige woorden, wensen, om je kind mee te geven aan het begin van zijn of haar leven.

 

Mooie woorden, goede woorden om in je leven mee te dragen.

Praktische aanwijzingen, een handreiking voor een christelijk leven zou je kunnen zeggen.

Wat Paulus daarin zegt is eigenlijk opvallend eenvoudig.

Naast de net al genoemde woorden ook bijvoorbeeld:

‘Laat uw liefde oprecht zijn. Verafschuw het kwaad en wees het goede toegedaan. Heb elkaar lief ….

En: Stel alles in het werk om met alle mensen in vrede te leven’.

Nogmaals: prachtige woorden en eigenlijk wel vanzelfsprekende aanwijzingen.

Misschien denken we zelfs: ‘aan mij zal het niet liggen, ik probeer het goede te doen, ik probeer vrede met anderen te bewaren’.

Maar dat Paulus al deze aanwijzigen noemt geeft aan dat het blijkbaar toch niet zo vanzelfsprekend is, om zo met elkaar om te gaan.

 

Dat gold toen voor de jonge gemeente in Rome, dat het nog eens nodig is dat Paulus dit zo nadrukkelijk aan hen schrijft.

Als je het geheel van de brief aan de Romeinen leest, dan wordt duidelijk dat er spanningen waren in de gemeente, bijvoorbeeld tussen de leden van joodse en niet-joodse afkomst.

Blijkbaar had men, misschien door de verschillen die er waren, moeite om elkaar lief te hebben als broeders en zusters, om eensgezind te zijn, bescheiden en een ander voor te laten gaan, om elkaar te bemoedigen, te troosten bij verdriet of met en voor elkaar blij te zijn.

En, misschien moeten we wel toegeven dat dat herkenbaar is.

Ook al wil je het wel, dat het toch ook vaak niet lukt om de vrede te bewaren, voor je het weet ben je weer uit je slof geschoten of zeg je iets waar je bijna meteen spijt van hebt.

Of lukt het niet om echt blij te zijn voor iemand om wat hij of zij heeft, en betrap je jezelf op jaloersheid, misschien heel begrijpelijk vanuit wat je zelf mist.

Ergernis, ongeduld, onbegrip, of jezelf onbegrepen of tekort gedaan voelen, onzekerheid, misschien zelfs angst,

er kunnen heel veel redenen zijn waarom het moeilijk is om in alle openheid met elkaar om te gaan, ook een ander alle ruimte te kunnen voor wie hij of zij is en te kunnen zien dat ook die ander probeert het goede te doen of te zoeken.

Dat geldt in je gezin of familie, dat geldt in ons land en wereldwijd, om met alle mensen in vrede te leven, en dan kan ook gelden in de gemeente.

Juist als er heel andere meningen en opvattingen zijn, andere gewoonten, levenswijze en levenshouding, geloofsopvattingen, andere belangen en grote verschillen in rijkdom, welvaart, cultuur.

We zien het botsen, dichtbij, misschien in ons eigen leven en omgeving, in onze eigen samenleving en ook wereldwijd.

En toch, roept Paulus op: ‘Zegen uw vervolgers, probeer alles om met alle mensen in vrede te leven.

Gelukkig zegt hij erbij: ‘voor zover het in uw macht ligt’, naar je vermogen.

Maar dat mag natuurlijk geen reden zijn om het snel weer op te geven.

 

Paulus roept de gemeente in Rome op tot eensgezindheid en eenheid.

Niet de nadruk te leggen op de verschillen, al moet je die natuurlijk ook niet ontkennen als die er zijn,

maar in vertrouwen op het nieuwe leven dat in Christus aan alle leden van de gemeente is geschonken,

zoeken naar wat ieder te bieden heeft voor de opbouw van de gemeenschap.

En dan gebruikt Paulus het bekende beeld van het lichaam dat vele leden heeft, ieder met een eigen functie.

Zo zijn wij, als leden van de gemeente, in Christus met elkaar verbonden, maar ieder met verschillende, eigen gaven.  

En zoals een lichaam de verschillende delen nodig heeft, zo hebben we elkaar nodig met al die verschillende gaven.

 

Het is een mooi woord ‘gaven’.

In ons taalgebruik spreken we graag van talenten, die je dan ook wel moet ontwikkelen en benutten, goed voor jezelf, je carrière, het bedrijf.

Maar gave is eigenlijk een mooier woord, dat wat je gegeven is.

Jouw mogelijkheden, talenten, als een geschenk, dat wat je ontvangen hebt, om ook weer door te geven.

Als we dat zo kunnen zien, en geloven,

gaven die ons geschonken zijn, ontvangen om door te geven, wij en ook die ander,

dan geeft dat ook ruimte en vertrouwen om van elkaar te ontvangen.

En daarin verbondenheid met elkaar te ervaren, verbondenheid in Christus.

 

Dat wensen we de ambtsdragers toe, die vandaag bevestigd worden in hun ambt.

Dat wensen we elkaar toe.

Tot opbouw van ieders persoonlijke geloof en van onze gemeente.

En dan zal water steeds weer wijn worden, kunnen we gemeente zijn vieren,

En het leven vieren met elkaar.

 

Volgende kerkdienst

Eerstvolgende kerkdienst is op
Zon 25 November om 10:00 uur in De Toevlucht

Informatie bij deze dienst:

Laatste zondag kerkelijk jaar
Dienst van Schrift en Tafel

Voorganger: Ds. A. Minnema
Ouderling van dienst: Ada vd Ster