November 2014

Op Ypenburg:

November is de tijd van de herfst, vallende bladeren. En in de kerk is het ook de tijd van de gedachtenis van de gestorvenen. Dit keer een gedicht dat ook in het nieuwe liedboek (blz. 1194) staat vermeld, als troost en bemoediging, met name voor wie deze najaars- en wintermaanden extra donker voelen. Een gedicht van Rainer Maria Rilke (1875-1926)

Herfst

De blaren vallen, vallen als van ver,
als welkten in de hemel verre tuinen,
ze vallen met ontkennende gebaren.

En in de nachten valt de zware aarde
uit alle sterren in de eenzaamheid.

Wij allen vallen. Deze hand zal vallen.
En kijk je naar de andere: het is in alle.

Maar Eén is er. Hij vangt dit vallen
oneindig teder in zijn handen op.


In deze novembermaand valt ook al weer de eerste adventszondag (30 november): ook in deze donkere weken, ook rond het gedenken mogen we weten en geloven: het gaat toch weer naar het Licht toe.

Een hartelijke groet, ds. Attie Minnema

Oktober 2014

Op Ypenburg:

Het nieuwe kerkelijke seizoen is weer begonnen en inmiddels is het nieuwe Vorming en Toerustingsboekje met alle wijkactiviteiten (naast de vieringen) meegezonden met de digitale nieuwsbrief. Er zullen voor wie dat handiger vindt een aantal papieren exemplaren op de plakken in de foyer en bij de hoofdingang liggen om mee te nemen. We hopen dat er activiteiten in staan die u / jullie aanspreken om aan mee te doen. Suggesties voor onderwerpen ontvangen we altijd graag. Verderop, hieronder, staan de activiteiten die op korte termijn plaatsvinden genoemd.

We hopen elkaar op verschillende momenten als gemeenteleden te ontmoeten, rond vieringen, gespreksgroepen of thema-avonden. En dat al die activiteiten de verbondenheid als gemeenschap doen groeien en ons persoonlijk opbouwen in ons geloofsleven.

Met het thema van startzondag ‘De Toevlucht in bloei!’ hopen we op een kerkelijk seizoen met volop groei en bloei !

Een hartelijke groet, ds. Attie Minnema

Mei 2014

Op Ypenburg:

Afgelopen weken was het thema van de veertigdagentijd ‘Zoek de stilte’. In de Bijbelverhalen, enkele liederen en in de Stille Week voor Pasen heeft dit thema volop aandacht gekregen. Ook door veel tijd van stilte in de vieringen. De één zal die tijd gebruiken om echt stil te zijn, een ander om te bidden en weer een ander om misschien rond een Bijbelwoord of tekst te mediteren. Dat is uiteraard allemaal goed.

Gelukkig beperken we de stilte en tijd van stilte niet alleen tot de tijd voor Pasen. Iedere (zondagse) viering is er een moment van stilte en stil gebed. En wellicht mogen voor sommige kerkgangers die momenten nog wel wat meer of langer zijn. In protestantse kerken en vieringen komt steeds meer aandacht en ruimte em waardering voor stilte.

Stilte kan rust brengen, ruimte voor bezinning, ruimte om jezelf meer te verstaan, om Gods stem te verstaan. Maar stil zijn, echt stil zijn is niet gemakkelijk en is iets wat je moet oefenen.

Maandelijks is er de meditatiekring, een uur waarin naast enkele teksten en muziek stilte een grote plaats krijgt. Het seizoen sluiten we als meditatiekring af met een avond-meditatiewandeling en op Hemelvaartsdag maken we juist ’s morgens vroeg een meditatiewandeling (‘dauwtrappen’.) Wie hier een keer aan mee wil doen is van harte welkom. Informatie bij ondergetekende en hieronder bij Vorming en Toerusting.

Een hartelijke groet, ds. Attie Minnema

Juni 2014

Op Ypenburg:

Kortgeleden waren we als predikanten uitgenodigd bij Octant, een organisatie voor christelijk basisonderwijs in Nootdorp, Pijnacker en Ypenburg. De bijeenkomst stond vooral in het kader van kennismaking en gesprek rond de identiteit van het christelijk onderwijs. Eén van de leerkrachten opende de bijeenkomst met een treffend verhaal:

Op een dag gingen vader en zijn zoon op reis. Vader besloot zelf te gaan lopen en zette zijn zoon op de rug van de ezel. Zo gingen zij op weg tot zij een paar mensen tegenkwamen die zeiden: 'Dat is de wereld op zijn kop. De jeugd heeft geen respect meer voor de ouderen. Die gezonde jongen rijdt op een ezel, terwijl zijn arme, vermoeide vader nauwelijks vooruit komt'.

Toen de jongen dit hoorde stond hem het schaamrood op de kaken. Hij stapte af en stond erop dat zijn vader verder zou rijden. Zo liepen ze verder, vader op de ezel en de jongen te voet. Even later kwamen ze weer mensen tegen die zeiden: 'Moet je dat zien! Wat een ontaarde vader, die zelf lekker op de ezel zit en zijn kind laat lopen'.

Na dit verwijt draaide de vader zich naar zijn zoon en zei: 'Kom, dan zullen we samen op de ezel rijden'. Zo vervolgden ze hun weg, tot zij mensen tegenkwamen die zeiden: 'Kijk, dat arme beest! Zijn rug zakt door onder het gewicht van hen beiden, wat een dierenbeulen!'.

Daarop zei Vader tot zijn zoon: 'Laten we afstappen. Het is beter dat we allebei gaan lopen, dan kan niemand ons nog iets verwijten'. Zo liepen ze verder achter hun ezel. Tot een stel voorbijgangers weer commentaar leverde: 'Wat zijn er toch een dwazen op de wereld! Ze lopen in de brandende zon en geen van beiden denkt eraan op de ezel te gaan zitten'

Vader draaide zich om naar zijn zoon en zei: 'Je hebt het gezien mijn zoon. Hoe je je ook gedraagt, op en aanmerkingen zullen er altijd zijn. Volg daarom altijd wat je eigen hart je ingeeft'.

(Verhaal toegeschreven aan Aesopus, zesde eeuw voor Christus).

Oordeel niet te snel, dat is één les die dit verhaal ons leert. En: ‘Volg altijd wat je eigen je hart je ingeeft’, een mooi uitgangspunt voor het onderwijs en ook voor ieder mens. We zijn nogal eens geneigd te luisteren naar wat ‘men’ om ons heen zegt en vindt, maar uiteindelijk is het het belangrijkste dat je doet wat je hart jou zegt. Als gelovigen, ook in onderwijs en kerk,  worden we daarbij geïnspireerd door de Bijbel, je zou kunnen zeggen : ‘door het hart van het evangelie’. Als we doen wat het hart van het evangelie ons ingeeft en dat ‘van harte’ volgen, zijn we persoonlijk en als kerk op de goede weg (wat anderen daar ook van zeggen).

Een hartelijke groet, ds. Attie Minnema

Februari 2014

Op Ypenburg:

De natuur loopt, volgens deskundigen, zeker een maand voor en dat kunnen wij zelf ook om ons heen zien en horen. Krokussen en narcissen komen al in bloei, speenkruid, klein hoefblad komt op, bomen en struiken vormen al knoppen en zelfs blaadjes en de vogels fluiten er af ten toe lustig op los en insecten dansen al door de tuin. Zelfs zie je watervogels al voorbereiding voor een nest maken.

Toch duurt het nog een maand voordat het officiële voorjaar begint en Pasen valt dit jaar bijna een maand later dan de vroegst mogelijk datum, namelijk op 20 april. De tijd gaat snel, en nu dus ook de natuur, maar het kerkelijk jaar heeft (en houdt) z’n eigen ritme. Het weekend dat deze kerkbode uitkomt viert het zuiden van het land (en hier en daar elders) carnaval en woensdag 5 maart begint op As-woensdag de 40-dagentijd, ofwel de tijd voor Pasen. Een tijd van bezinning die je als gelovige op verschillende manieren invulling kunt geven, bijv. met een bepaalde vorm van vasten. In de kerk volgen we samen met de kinderen het 40dagentijd project. Deze voorbereidingstijd voor Pasen duurt 6 weken, dat lijkt misschien lang maar is eigenlijk maar kort als het erom gaat de diepte van het lijden van Jezus en van mensen in de wereld werkelijk te peilen. We hopen dat het 40dagentijdproject, de lezingen en de liederen, de symbolische schikkingen in de kerk daarin kunnen helpen en een weg wijzen.

Een hartelijke groet, ds. Attie Minnema

U bevindt zich hier: Home De Dominee Op Ypenburg